شاه محمد شيرازى و شرف الدّين على و نصير الدّين محمد بيضاوى و محمد صالح خضرى و محمد حسين مازندرانى و حكيم محمد هادى علوم و فنون مختلف را كسب كرد و سپس وارد هند شد ، بعد از ديدن شهرهاى مختلف در اورنگ‌آباد سكونت گزيد و در هندوستان در سال 1118 ه ق به سفر اعلى عليين رفت . تصانيف او عبارتند از : جامع المسائل النحوية فى شرح الصمدية البهائية ؛ مبسوط ؛ بيان الآداب ؛ مصباح المبتدين ؛ مشكاة العقول ؛ قرة العين ؛ سبيكة اللجين فى توجيه الآيات المشكلة و الاحاديث الغريبة و حل الابيات و غير ذلك ( تأليف 1101 ه ق ) ؛ وسيلة الغريب ، على نهج قرة العين ؛ تحفة الغريب ؛ نخبة الطب ؛ شرح قانونچه ؛ تحفة الاطباء كشكول ؛ تميمة الفؤاد من الم البعاد فى نوادر الاشعار ؛ جنات عدن فى ثمانية فنون ؛ مشرق السعدين ؛ مجمع البحرين ؛ ثمر الفؤاد و سمر البعاد ؛ ثمرة الحياة و ذخيرة الممات ؛ محاسن الاخبار و مجالس الاخيار ( 7 مجلد ) ؛ طيف الخيال فى مناظرة العلم و المال . محمد مهدى ، موسوى 1145 ه ق / 1733 م 1215 ه ق / 1800 م مولانا محمد مهدى بن ابو القاسم موسوى از اهالى « شهرستان » بود . وى نزد علماى بزرگ زمان خود به تحصيل علم پرداخت و از ميان استادانش شيخ يوسف بحرينى بسيار معروف است . ملا محمد مهدى موسوى در نوجوانى به دهلى و حيدرآباد دكن آمد و آخرين روزهاى عمرش را در كربلاى معلا سپرى كرد و در آنجا به خاطر تدريس و رياضت و عمل شهرت يافت . محمد سعيد گرمرودى 1045 ه ق / 1635 م به قول محمد امين بن ابو الحسين قزوينى ( پادشاه‌نامه ) ، قاضى محمد سعيد گرمرودى يكى از شاگردان مير محمد باقر داماد ( درگذشته به سال 1041 ه ق ) بود كه در دربار شاه جهان عزّت يافت و مورد اعتماد پادشاه بود و به مناصب عالى از جمله ديوان بيوتات نايل آمد و تا منصب هزارى ( داراى هزار سوار ) رسيد ، سرانجام در سال 1045 ه ق درگذشت .